گاهی حس من این است که سئو شبیه رفتن به یک مهمانی است. من با سلیقه‌ی خودم یک لباس زیبا انتخاب می‌کنم و با اعتماد وارد می‌شوم؛ اما جلوی ورودی، گارد امنیتیِ گوگل ـ همان الگوریتم ـ جلویم را می‌گیرد و می‌گوید:
«نه… اول باید رنگ لباست را عوض کنی.»

وقتی وارد می‌شوم، دوباره می‌گوید:
«حالا آستین‌ها را کوتاه کن، پاچه‌ی شلوارت را گشاد کن.»

در نهایت، لباسی که می‌ماند چیزی نیست که من انتخاب کرده بودم؛
بلکه چیزی‌ست که الگوریتم می‌پسندد:
لباسی نامتوازن، بی‌قواره، گوگل‌پسند و مردم‌گریز.

حرف من این است:
گاهی یک متن یا یک استایل انسانی زیباتر از آن چیزی است که الگوریتم اجازه می‌دهد دیده شود.